Het kamp zit midden in een interbellum. Het is er doodstil op de momenten dat het normaliter toch wel druk is. Het is beduidend kouder geworden en er is zelfs geen koffie of thee. Een flink aantal vaste bezoekers en deelnemers zijn naar huis of thuis gebleven. De mensen die ik tref zijn echter positief en ervaren dat de partijen dichter naar elkaar toegroeien. Zelf zie ik echter meer verdeeldheid dan ooit. Toch kies ik voor een low profile benadering. Na alle commotie is het tijd voor wat rust.

En er is positief nieuws. Na twee weken heeft Occupy Arnhem eindelijk een eigen website.